3 . الانصاف فى جواز منع الانصراف ( الدرّة البهية و الكوكبة الدرية ) ( ص 18 - / 12 ) ( ادبيات عربى - / عربى ) از : محمد سعد الله رسالهء كوتاهى است در بيان جواز منع صرف به جهت ضرورت شعرى . كه تأليف آن در سال 1254 ق صورت گرفته است . در آخر اين چاپ دو تقريظ از مولوى سناء الدين احمد تحرير شده در روز شنبه 19 جمادىالثانى 1258 ق در لكهنو و مولوى حكيم على حسين ، به عربى و نثر در مدح مؤلف و رساله اش آمده است . آغاز : سبحانه يا من جعل قلوبنا منصرفة نحو الايمان و حفظ السنتنا عن العلل المانعة عن الاعراب و البيان . 4 . مصلقة البيان مما تنكدر به مصفاة الاذهان ( ص 28 - / 19 ) ( ادبيات عربى - / عربى ) از : شيخ الاسلام احمد رسالهء كوتاهى است در بيان جواز منع صرف به جهت ضرورت شعرى . مؤلف در اين رساله نظرات القرم الهمام مولوى تراب على صاحب رسالهء مصفاة الاذهان فىتحقيق السبحان و مولوى مفتى محمد سعد الله صاحب رسالهء غاية البيان فى تحقيق السبحان را كه در همين موضوع تأليف نموده اند ، مورد نقد و بررسى قرار داده است . آغاز : بسمله . قال العبد المستهام احمد الشهير بشيخ الاسلام قد وقع النزاع و الكلام فى جواز امتناع صرف الكلمة لضرورة الشعر و النظام . 5 . الفوائد الواقعيّة فى ردّ الاوهام الواهية ( ص 32 - / 28 ) ( ردّيه - / عربى ) از : شيخ الاسلام احمد فاضل بهارى در حاشيه اش بر حاشيهء سيد هروى بر تحرير القواعد المنطقه فىشرح الشمسية ( شرح الرسالة القطبية ) گفته كه « روساء بضمتين جمع رئيس » و فاضل بكنى در رد وى گفته كه « قوله بضمتين غلط و الصحيح بضم الاول و فتح الثانى » . بعد از آن اين مسئله بين استاذ العلام مولانا مفتى محمد اسعد و معاصره القرم الهمام مولوى تراب على ، مورد مناظره قرار گرفته و تراب على در رد محمد اسعد رسالهء التحقيقات البديعة الشوكتية فى توهين